منوی سایت
 
شلغم،گیاهی ست دو ساله با برگ های کشیده و بیضی شکل و کمی خشن. محل اصلی و اولیه این گیاه مشخص نیست. گل های این گیاه به صورت خوشه ای و روی شاخه های متعدد که بر روی ساقه قرار دارند به وجود می آیند. رنگ گل ها زرد و به شکل صلیب می باشد. غلاف حامل دانه های آن پهن و طویل و هریک دارای ۱۵ تا ۲۰ دانه می باشند. 

 مصرف شلغم :
قسمت برجسته و گوشتی این گیاه به صورت پخته مورد مصرف قرار می گیرد. طعم آن گاهی ملایم و شیرین و گاهی تند است.

 انواع شلغم :
این گیاه انواع مختلفی دارد که بعضی از آنها برای مصرف و خوراک حیوانات اهلی و برخی دیگر برای مصرف در غذاهای انسان استفاده می شوند.
انواعی که برای مصرف خوراک انسان هستند عبارتند از :

 1. شلغم سفید بلند
2 . شلغم سفید بشقابی
3 . شلغم سفید کُرَوی 
4 . شلغم زرد  
 5. شلغم قرمز میلون
6 . شلغم خاکستری یا سیاه

آب و هوا و خاک :
این گیاه در مناطق مرطوب و معتدل به خوبی عمل می آید و احتیاج به آب فراوان دارد.
بهترین خاک برای کشت این گیاه زمین هایی هستند که شنی رُسی باشند. 

 زمان کاشت :
این گیاه را با توجه به درجه حرارت محیط از اول فروردین ماه تا اول تیرماه می کارند تا محصول پیش رس بدست آورند.
ولی برای کشت عادی مناسب ترین زمان کشت شلغم، پائیز و اوایل شهریور ماه است، که محصول بهتری عاید می شود.
در کشت عادی بایستی مراقبت شود که بذر انواع پیش رس را در ماه های شهریور و مهرماه و بذر انواع دیررس را از مردادماه تا شهریورماه بکارند.

 روش کاشت :
کاشت این گیاه به صورت دست پاش ( کرتی ) یا ردیفکاری ( خطی ) صورت می گیرد .
واضح است در صورتی که از روش ردیف کاری استفاده شود، از نظر زیبائی سطح کشت و آبیاری و سایرعملیات زراعی مزیت دارد .نحوه کاشت به این طریق است که بذر را به یکی از دو رو ش فوق در زمین اصلی می پاشند، سپس با دندانه بذر را زیر خاک نموده آنگاه آبیاری می کنند.
وجین کردن و تُنُک کردن و تعداد دفعات آبیاری اثر مستقیم در رشد گیاه خواهد داشت .
زمانی که بوته ها چند برگه شدند، بوته های اضافی را از زمین خارج می سازند، به طوریکه فاصله بین دو بوته از یکدیگر ۱۰ تا ۱۵ سانتیمتر و فاصله خطوط در ردیف کاری ۲۰ سانتیمتر باشد.
در تابستان و روزهای گرم آب بیشتری به زمین می دهند تا محصول آبدار و خوش طعم گردد .

 بذرگیری :
برای بذرگیری ازبوته های شلغم، در پائیز که برداشت انجام می شود، از میان شلغم ها، سالم ترین و بهترین آنها را از نظر اندازه و ترکیب نگهداری و در محلی سر پو شیده زیر خاک یا ماسه خشک نگهداری می کنند ،به ترتیبی که آنها یخ نزنند و برای جلوگیری از یخ زدن روی خاک را با کاه و یا برگ های خشک و یا پوشال می پوشانند.
در اوایل فروردین ماه آنها را خارج ساخته و در زمینی که قبلا آماده کرده اند و دارای خاک خوب و قوی باشد به فاصله ۴۰ تا ۵۰ سانتیمتر از یکدیگر می کارند.
برای آنکه بخواهند بذر انواع مختلف این گیاه را تهیه کنند بایستی هر نوع آن را به فاصله زیاد و جدا از نوع دیگر بکارند.
به این منظور بایستی مزرعه مناسبی داشت تا از تداخل انواع مختلف پرهیز شود و از دورگه شدن بذر شلغم ها جلوگیری گردد. اما اگر منظور فقط بذرگیری از یک نوع باشد نیازی به این احتیاط ها نیست.
پس از آنکه بوته های شلغم به گل رفت نوک خوشه های گل را قطع میکنند، تا غلاف های پائینی بهتر تغذیه نموده و تقویت شوند.
زمانی که غلاف ها زرد شدند انها را با شاخه از بوته قطع نموده و در سایه خشک می کنند .
سپس به طور ملایم آنها را تکان می دهند ( به زمین می کوبند ) تا بذرها از داخل غلاف خارج شوند. آنگاه بذرها را جمع آوری کرده در ظرف مناسبی نگهداری می کنند .
 
جهت كشت شلغم بایستی زمین را در زمستان آماده نمایید. خاک بایستی نرم باشد و مقدار قابل ملاحظه ای كود حیوانی به آن اضافه نمایید و كاملا شخم عمیق بزنید و مقداری كود فسفر به خاک اضافه كنید. برای واریته های زودرس بذر شلغم را در اوایل فروردین بكارید و برای واریته های دیررس بذر را در اردیبهشت یا دیرتر بكارید تا در پاییز و زمستان محصول خوبی به شما بدهند. زمین را میتوانید شیار بندی نموده و یا به صورت تخت مورد استفاده قرار دهید. فواصل گیاهان بایستی به حدی باشد كه غده ها به راحتی ایجادشوند. هنگامی كه گیاهچه ها رشد نمودند فواصل حدود 15 تا 20 سانتیمتر را بین آنها حفظ نمایید، بقیه گیاهچه ها را از خاك بیرون كشیده و حذف نمایید. شلغم به آب فراوان نیاز دارد و در مكانی كه رو به آفتاب باشد بایستی كاشته شود. جهت كاشت بذر چغندر، تهیه و آماده سازی همانند شلغم می باشد. ولی بهتر است به صورت خطی یاهمان شیاری به وسیله بذركار كشت گردد. چغندر در خاك های ماسه ای و لوم كه به آن مقدار قابل توجهی كود آلی اضافه شده باشد محصول بیشتری می دهد.
درحال بارگزاری

فروشگاه اینترنتی