منوی سایت
هویج گیاهی است دو ساله از خانواده چتریان یعنی در سال اول تولید ریشه ضخیم و قابل استفاده غذایی کرده و در سال دوم از وسط برگ های آن که به شکل روزت و از روی طوقه ریشه می ‌رویند شاخه گل دهنده ظاهر می‌ شود. این شاخه تا ارتفاع 60 تا 90 سانتیمتر رشد می‌ کند و پس از تلقیح که بوسیله حشرات انجام می‌ گیرد تولید بذر می‌ کند. موطن اصلی هویج در اروپا و شمال آفریقا و آسیا می‌ باشد و پاره‌ای از انواع آن در آمریکای شمالی و جنوبی یافت می‌ شود. 
 
هویج به عنوان یک محصول سبزی و صیفی در شادابی، نشاط و تامین برخی از ویتامین های مورد نیاز جامعه نقش ارزنده ای دارد و مصرف آن به صورت تازه در انواع مختلف غذاها و استفاده در تهیه مربا، آب هویج، ترشیجات مختلف و در صنایع تبدیلی رو به افزایش می باشد.
هویج، گیاهی است دو ساله که ریشه آن عمودی بوده و قسمت وسط ریشه گوشتی و خشبی و به رنگ زرد می شود که هویج مصرفی را تشکیل میدهد. 
به هر میزان که این قسمت ظریف تر و ضخامت آن کمتر باشد، هویج مرغوب تر خواهد بود. 
برگ های این گیاه دندانه دندانه و ساقه گل آن درسال دوم ظاهر میشود. 
برای مصرف، محصول هویج، در سال اول و یا فصل زراعتی اول برداشت می شود و به منظور بذرگیری در سال دوم مورد استفاده قرار می گیرد.
گل های این گیاه، سفید رنگ و ریز می باشند که در سال دوم به صورت چتری از داخل غلافی در راس ساقه گل خارج می گردند. 
هویج به صورت خام و پخته مصرف می شود. 
هویج به هوای خنک سازگاری بیشتری نشان می دهد و تولید و رشد بوته و غده در این شرایط به خوبی انجام می گیرد. در هوای نسبتا گرم نیز میتوان این محصول را تولید نمود ولی موجب کیفیت نامطلوب و تلخ شدن ریشه و همچنین خشبی شدن محصول خواهد گردید و این گیاه پس از استقرار به راحتی می تواند تا 5 درجه زیر صفر را تحمل نماید.

انتخاب زمین
زراعت هویج احتیاج به زمینی کاملا آماده و نرم دارد. اگر چه در اغلب خاک ها قابل تولید است اما بهتر است در خاک های سلیتی یا لومی رسی با زهکش و حاصلخیزی مناسب کشت گردد. 
مناسبترین pH برای محصول هویج 8/6 - 6 میباشد. اراضی و خاک های سنگین باعث دو شاخه شدن ریشه (غده) خواهد شد به همین سبب مصرف مقادیر قابل توجهی کودهای حیوانی در این زراعت توصیه می گردد. 

کاشت
این گیاه به وسیله بذر تکثیر می شود. 
بذر هویج کوچک و به رنگ های خاکستری و سبز و معطر می باشد. 
شکل بذر هویج کمی محدّب و دارای خار است و اغلب این خارها موجب می شوند که چند بذر به هم بچسبند. 
به همین علت بایستی در زمان کاشت، بذرها را کمی به یکدیگر مالید تا ازهم جدا شوند. 
بذر انواع زودرس را می توان در اسفندماه کاشت. 
البته در محل های محصور و به طور کلی پس از گذشت سرمای زمستان و بعد از عید نوروز در فروردین ماه می توان هویج را کاشت. 
طرز کاشت هویج به صورت خطی و یا دستپاش می باشد. 
در هر دو صورت بایستی پس از سبز شدن گیاه، زمین را از علف های هرز وجین کرد و در صورت لزوم هویج ها را تُنُک کرد. 
در صورتی که بذر هویج و تربچه را به نسبت مساوی باهم مخلوط نموده بکارند، همزمان با سبز شدن هویج ها تربچه ها قابل برداشت می شوند و چون تربچه را برداشت می کنند خود به خود فضای لازم برای رشد و نمو هویج باز می شود و از یک زمین در یک زمان دو استفاده شده است. 
در طریقه خطی، فاصله بین خطوط ۲۰ تا ۲۵ سانتیمتر مناسب است و بایستی دقت شود که روی بذرها زیاد خاک داده نشود. 
از زمان کشت بذر، تا برداشت محصول هویج نسبت به انواع زودرس و دیررس ۳ تا ۶ ماه به طول می انجامد. 

روش کاشت
کاشت هویج علی رغم ریزی بذر باید به صورت مستقیم در زمینی اصلی صورت گیرد و در صورت امکان بهصورت ردیفی کشت گردد. کشت ردیفی با دستگاههای مخصوص اینکار ( بذور ریز ) صورت می گیرد و یا می بایست ردبفها را آماده کرد و با دست بذور را به آرامی روی ردیف ها پخش نمود و سپس بذر ها را ز یر خاک کرد، به طوری که نیاز به تنک کمتر (سبک) داشته باشد.
اگر چه تنظیم کاشت این بذور با ماشین های مخصوص نیز بسیار دشوار می باشد و علی رغم اینکه در مواردی صحبت از تهیه خزانه و نشا کاری هویج مطرح می گردد اما اینکار اصلا توصیه نمی گردد. با توجه به شرایط آب و هوایی استان این زراعت را می توان از اواسط آبان تا اوایل اسفند کشت نمود. مقدار بذر مورد نیاز برای یک هکتار هویج 3 تا 4 کیلو گرم است. به طور متوسط فاصله ردیف ها در این منطقه 40 تا 50 سانتیمتر و فاصله بین بوته ها روی ردیف حدود 10 سانتیمتر توصیه می گردد. نتایج تحقیقات به عمل آمده در استان موید تولید 15 تا 18 تن هویج در هکتار می باشد.
پس از کاشت در صورت عدم و جود رطوبت کافی می بایست زمین را آبیاری نمود. با تامین رطوبت مورد نیاز در مدت 6 تا 8 روز مزرعه سبز خواهد گردید و در زمان برداشت برای تولید رضایت بخش، خاک باید مرطوب باشد ولی از ایجاد رطوبت زیاد (گل نمودن زمین ) پرهیز گردد.

کودهای شیمیایی
مقدار کودهای شیمیایی مورد نیاز بر اساس تجزیه خاک مشخص می گردد، ولی در صورتی که امکان تجزیه خاک و جود نداشته باشد برای منطقه 150 کیلو گرم کود اوره، 100 کیلو گرم کود فسفات و 250 کیلو گرم کود پتاس توصیه می گردد. 
در زراعت هویج به پتاس بیشتری نیاز داریم اما از مصرف زیاد ازت باید خود داری کرد. مصرف زیاد ازت باعث رشد سریع غده می شود و در موارد بسیاری موجب ایجاد ترک از ابتدا تا انتهای ریشه می شود. لازم به توضیح است که تنش های رطوبتی یا آبیاری که پس از یک دوره خشکی اتفاق بیافتد نیز سبب ترک یا دو شاخه شدن انتهای محصول خواهد شد.

بیماریها
در صورتی که محصول پر ( انبوه ) باشد و یا تنک نگردیده باشد و همچنین در صورت مصرف بیش از حد کودهای شیمیایی، رشد رویشی گیاه زیاد می شود. در صورت آبیاری بیش از حد، بیماری سفیدک در این زراعت مشکل آفرین خواهد بود.
 
برداشت محصول هویج 
تقریبا در تمام فصول سال هویج در بازار یافت می‌شود، ولی هویج هایی که در اواخر بهار و اوایل تابستان به فروش می‌رسند محصول انواع زودرس هستند و هویج هایی که در پاییز و زمستان به بازار عرضه می‌شوند از انواع هویج دیررس به عمل آمده‌اند. هویج پاییزه یا آخر فصل را به وسیله گاو آهن از زمین می‌کنند. 

انبار کردن هویج 
انبار کردن هویج کاملا شبیه نگاهداری چغندر در فصل زمستان می‌باشد باید دارای حرارت و رطوبت باشد. میزان رطوبت نسبی انبار بین 93 و 98 درصد باشد. ماندن هویج برای مدت طولانی در انبار باعث کم شدن مقدار قند آن می‌شود و از حیث مرغوبی لطمه می‌بیند.

 
هويج در مقابل سله خاک حساس بوده و سبز شدن هويج رابطه نزديکى با چگونگى تهيه زمين دارد. بنابراين زمين بايد کاملا نرم باشد. بذر هويج مى‌تواند مدت‌ها در زمين بدون سبز شدن بماند، بدون اينکه صدمه ببيند. در بعضى جاها بذر هويج بهاره را در همان پائيز مى‌کارند تا در اولين فرصت بهار که هوا گرم مى‌شود سبز شده و رشد نمايد.
 
   فواصل کاشت
فواصل رديف‌ها براى هويج زودرس ۲۵ سانتیمتر و براى هويج ديررس، ۳۰ تا ۴۰ سانتیمتر، فواصل بوته‌ها به‌ طور متوسط ۵ الى ۱۰ سانتیمتر.

 
 مقدار بذر
مقدار بذر يا تراکم بايد طورى باشد که زمين به‌ سرعت پوشيده شود و در ضمن بدون تنک کردن محصول با کيفيت خوب به‌دست آيد. بنابراين مقدار بذر براى هويج ۵ تا ۷ کيلوگرم در هکتار توصيه مى‌شود.

 
درحال بارگزاری

فروشگاه اینترنتی