منوی سایت
 - عنصر بور برای انجام تقسیم سلولی و تمایز یابی بسیار مهم است.
 
- برای تکثیر و فعالیت ریشه ها ضروری است.
 
- قابلیت دسترسی بور در خاک های شنی (پ هاش بالا) که اغلب به عنوان بستر کشت در گلخانه ها به کار می رود پائین است.
 
- کیفیت آب تعیین خواهد کرد که میزان بور در گیاه چقدر خواهد بود، چرا که منابع آب دارای مقادیر متفاوتی از بور در خود می باشند.
 

علائم کمبود بور
 - برگ های پائینی و وسطی بوته ها قدری زردبرگی نشان داده و شکننده می شوند.
 
- مرگ قسمت جوانه انتهایی (apex).
 
- رشد جوانه های جانبی بیشتر و حالت بوته ای و چند شاخه شدن گیاه - برگ های جوان بد شکل می شوند.
 
- رگبرگ ها برجسته و برگ های مسن تر فنجانی می شوند. برگ‌های شکننده فنجانی شکل کوچک شده و زردشدن برگ های پائینی، که از حاشیه آنها شروع می شود به رنگ قهوه ای در می آید، و به سمت بالا می پیچند. میوه های کوتاه با شکاف های طولی روی پوست خیار بارزترین علامت کمبود بور است.
 
- سیاه شدن نوک ریشه ها با طویل شدن آن ها در کمبود شدید بور رخ می دهد که باعث افت عملکرد به میزان 90 درصد می شود و کیفیت میوه نیز تا حد زیادی از دست می رود.

 
مسمومیت بور
 - مسمومیت بور بیشتر تحت تأثیر مقادیر آن در آب آبیاری است تا میزان آن در خاک.
 
 - از آنجائی که بور در گیاه غیر متحرک است، بنابراین ابتدا در برگ های پیر علائم مسمومیت ظاهر می شود.
 
 - زوایای برگ های پیر سبز – زرد شده و فنجانی شکل می شود به سمت پایین تغییر جهت می دهد.
 
 - نقاط  نکروتیک بین رگبرگ ها، توقف رشد و کوچک ماندن  برگ های بالایی و کاهش تعداد گل های ماده بر روی انتهایی شاخساره.
 

اصلاح کمبود بور
  - اضافه کردن اسیدبوریک به محیط کشت (حدود 2 گرم در مترمربع).
 
 - محلول پاشی اسید بوریک با غلظت 2-1 گرم در لیتر.


اصلاح مسمومیت بور
 
- آبیاری سنگین و شستشوی با آب بدون بور.
 
- تعویض بستر کشت.