منوی سایت
 گیاه شناسی
برنج از تیره (gramineae) می باشد. ریشه افشان دارد که 20 تا 25 سانتی متر در خاک نفوذ می کند. ساقه 30 تا 500 سانتی متر طول و 6 تا 12 میلی متر عرض و 3 تا 5 پنجه دارد. ساقه مثل اغلب غلات تو خالی بوده و حدود 10 تا 20 گره دارد. ارقام زودرس تعداد گره کمتری دارند. برنج قدرت تولید پنجه زیاد دارد. برنج گیاهی خود گشن است، برگ برنج مثل بقیه غلات یک در میان و به طور متناوب است. زبانک در برنج نسبتا بلند می باشد. در دانه برنج پوشینه به دانه چسبیده بوده و مجموعا شلتوک را به وجود می آورد. وزن هزار دانه برنج 25 تا 45 گرم می باشد.

کاشت
درجه حرارت لازم برای جوانه زنی 10 تا 13 درجه می باشد. خاک های شور برای برنج اصلا مناسب نیستند. البته مقاومت برنج به شوری در سنین مختلف متفاوت است و با افزایش سن گیاه مقاومت بیشتر می شود. خاک های رسی شنی هوموسی (30%) با عمق کافی با لایه سخت زیرین و اسیدیته 5.5 تا 6.5 مناسب کشت برنج هستند. کاشت برنج به دو صورت مستقیم و نشایی صورت می گیرد. در روش کاشت مستقیم پس از آماده کردن کرت داخل آن آب ریخته و بذر می پاشیم و بعد از جوانه زنی بذرها، مدت 2-3 روز آب را از کرت ها خارج می کنیم تا جوانه تازه سبز شده در آب خفه نشود و ریشه بیشتری در تماس با خاک تولید کند. روش دوم کشت در خزانه و انتقال نشاء به زمین اصلی می باشد. اگر زمین خزانه داخل زمین اصلی باشد یک شخم در پاییز می زنیم و همان موقع کود های لازم را اضافه می کنیم. شخم های بعدی در داخل آب انجام می شود که تمام ذرات خاک مخلوط شوند و حالت لجنی به خود بگیرند. سپس بذرهای جوانه دار شده را با تراکم مناسب و به طور یکنواخت در داخل کرت ها می پاشند. آبیاری وجین و سایر مراقبت ها از خزانه آسان است. پس از نشا کاری عملیات داشت شامل وجین، کود پاشی، مبارزه با عوامل خسارت زا و تنظیم ارتفاع آب مزرعه انجام می شود. بعد از گذشت 2 تا 3 هفته که نشاها 2 تا 3 برگی شدند و ارتفاع آنها حدود 17 سانتی متر گردید نشا کاری به وسیله ماشین نشاکار شروع شود. پاشیدن کود سفید (کود اوره) یک هفته قبل از انتقال نشا به زمین اصلی باید متوقف شود، زیرا استفاده از کود ازته در این مرحله باعث سوختگی شدید آنها در زمین اصلی می گردد. میزان بذر لازم برای هر هکتار مزرعه برنج در روش مستقیم 100 تا 150 کیلوگرم و در روش غیر مستقیم 70 تا 80 کیلوگرم می باشد.

داشت
عملیات داشت در برنج شامل تنظیم ارتفاع آب در کرت ها، کود دهی، مبارزه با آفات ، بیماری ها و علف های هرز می باشد. دقت در انجام صحیح و به موقع موارد گفته شده باعث افزایش عملکرد می گردد.

برداشت
برنج پس از طی مراحل رشدی خود کم کم می رسد و آماده برداشت می شود. یک هفته قبل از برداشت باید آب مزرعه را قطع کرد تا عملیات برداشت به راحتی انجام گیرد. وقتی که دانه ها به رنگ زرد طلایی در آمدند و با فشار دندان بدون له شدن شکسته شدند می توان اقدام به برداشت کرد. ارقامی که به ریزش دانه حساس هستند را باید زمانی که 90 % دانه ها رسیدند برداشت کرد. افزایش تعداد دانه های شکست در زمان پوست گیری و سفید کردن هم تا حدودی به تاخیر دربرداشت بستگی دارد.

درحال بارگزاری