منوی سایت
گیاه شناسی:
آفتابگردان گیاهی است از تیره کاسنی (Asteraceae) و یک ساله که به صورت بوته ای استوار رشد می کند. طول دوره رشد 150-90 روز است. آفتابگردان به ساختمان خاک خیلی حساس است ولی به بافت خاک حساس نیست. این گیاه خود گشن است و حرارت های کمتر از 20 درجه سانتی گراد خود گشنی را افزایش می دهد. آفتابگردان روز خنثی است ولی نور زیادی دارد. گیاهی است گرما دوست و مقاومت آن به سرما از ذرت بیشتر است.

کاشت:
عملیات خاک ورزی شامل جمع آوری بقایای محصول قبلی-زدن دیسک سنگین و دو دیسک عمود بر هم برای خرد کردن بقایای محصول و ماله کشی- است.  آفتابگردان گیاهی گرما دوست است. در صورتی که میانگین حرارت شبانه روزی هوا کمتر از 10 درجه و بیش از 30 درجه سانتی گراد باشد، رشد مطلوبی خواهد داشت. بهترین موقع کشت زمانی است که درجه حرارت هوا به 8 تا 10 درجه رسیده باشد. حرارت مناسب برای تولید دانه 21 تا 24 درجه سانتی گراد است. طول دوره رشد آفتابگردان، وقوع سرمای کشنده در پاییز هم زمانی دوره گرده افشانی با فعالیت حشرات و گرمای شدید تابستان از عوامل تعیین کننده درانتخاب تاریخ مناسب کاشت آفتابگردان در هر منطقه است. عمده ترین وسیله کاشت آفتابگردان ردیف کار می باشد. عمق کاشت بذر آفتابگردان روی پشته ها 3 تا 6 سانتیمتر، در روی بستر مسطح 3 تا 4 سانتی متر و در خاک های سنگین 3 تا 5 و در خاک های سبک 5 تا 7 سانتیمتر است. میزان بذر مصرفی در کشت مکانیزه 6 تا 7 کیلوگرم و برای کشت دستی 15 تا 20 کیلوگرم در هکتار توصیه می شود.

داشت:
به طور کلی آفتابگردان در طول دوره رشد و نمو به 6 بار آبیاری نیاز دارد که این مراحل عبارتند از:
خاک آب- زمان استقرار ریشه- ساقه رفتن- مرحله ستاره سو- گلدهی و دانه بندی. مراحل دیگر داشت شامل کولتیوار زنی و خاک دهی پای بوته، تغذیه و کودهی و مبارزه با آفات بیماری ها و علف های هرز می باشد.

یکی از مهم ترین عوامل تعیین کننده عملکرد، تعداد دانه های پوک می باشد که مهم ترین دلایل ایجاد دانه های پوک در آفتابگردان شامل:

1- عدم تلقیح به دلیل عدم وجود زنبور عسل و سایر حشرات گرده افشان.
2- فقدان مواد غذایی در خاک و عدم انتقال مواد غذایی.
3- کمبود آب و رطوبت در زمین.
4- کاهش ظرفیت رطوبت خاک در موقع گل کردن ( کمتر از 80% آب).
5- عدم تهیه مناسب زمین و عدم کنترل علف های هرز.
6- تراکم بالا و کمبود آب در منطقه ریشه.
7- وزش باد های گرم (باد های 2 تا 3 درجه گرم تر از محیط های اطراف در موقع تشکیل دانه باعث پوکی آن و بعد از دانه بستن باعث لاغری دانه می شود).
8- بزرگ بودن طبق موجب پوکی مرکز آن می شود. دلیل این امر را عدم وجود مواد غذایی در برگ و ساقه می دانند.
9- آفات، امراض، برودت، دمای بالا، شوری خاک و...

برداشت
برداشت آفتابگردان زمانی است که پشت طبق ها به رنگ زرد مایل به قهوه ای درآمده باشد و برگ های کوچک کناری طبق قهوه ای شده باشند. رطوبت دانه ها در این موقع 40 تا 50 درصد می باشد که باید با خشک کردن به 8 تا 9 درصد رسانده شود. رسیدگی دانه ها به تدریج از خارج طبق آغاز و به سمت داخل ادامه پیدا می کند. برداشت زود هنگام باعث افت عملکرد و تاخیر در برداشت موجب ریزش دانه ها و افزایش خسارت توسط پرندگان می گردد.
برداشت به دو روش مکانیزه و غیر مکانیزه امکان پذیر است. برای ریزش برگ ها از علف کش گراماکسون استفاده می شود.
درحال بارگزاری