منوی سایت
انار با نام علمی Punica  granatum از شاخه پیدا زادان و رده نهاندانگان است. انار درختچه ای است با شاخه های نامنظم و کم و بیش خاردار که میوه های آن اغلب روی اسپور ها تشکیل می گردد. اسپور ها شاخه های کوچک و فشرده ای هستند که برگ ها به حالت مجتمع روی آنها قرار دارند. معمولا شاخه های اسپوری در انار بهترین میوه ها را تولید می کنند. نوع دیگری شاخه در انار به نام شاخک وجود دارد که طول آنها از اسپور ها بیشتر است و ممکن است تا 30 سانتیمتر هم برسند. در انتهای این شاخه ها نیز معمولا گل و میوه تشکیل می شود. گل های انار دو جنسی بوده و دارای دمگل های کوتاه یا بدون دمگل می باشند و روی اسپور و یا شاخک ها قرار داشته و دارای تمام اجزای گل می باشند (گل های کامل). این گل ها در سه دوره ظاهر می شوند: دوره اول طولانی تر از دوره های بعدی بوده و اغلب گل ها دراین دوره بر روی اسپور ها تشکیل می شوند و هر چه تعداد این گل ها بیشتر باشد میزان تولید بیشتر خواهد بود. این گل ها که معمولا در شرایط اصفهان در نیمه دوم اردیبهشت ماه باز می شوند مرغوب ترین میوه ها را تولید می نمایند؛ میوه های حاصل از گل های دوم که در اواخر خرداد ماه باز می شوند کوچک تر بوده و از کیفیت پایین تری برخوردار می باشند؛ گل های دوره سوم معمولا در تیر ماه باز می شوند ولی ممکن است باز شدن این گل ها تا اواخر مرداد ماه نیز ادامه داشته باشد. گل هایی که در اواخر مرداد ماه تشکیل می شوند غالبا میوه های نامرغوب و کال تولید می کنند و ارزش صادراتی نخواهند داشت.

گل های انار از نظر مورفولوژی، بر اساس محل قرار گرفتن کلاله به سه دسته تقسیم می شوند:

1- گل های هترومورفیک: تروم (Trum) که 100 درصد ریزش دارد و به آن ها گل های غیر ثمری یا گل های نازا می گویند.

2- گل های هترومورفیک: پین (Pin) که 2 تا 5 درصد آنها ریزش می کند. این گل ها گل های ثمری یا گل های زایا نام دارند.

3- گل های همومورفیک: بین 70 تا 80 درصد ریزش داشته و گل های بینابین نامیده می شوند.

شرایط اقلیمی انار:
درخت انار به طور طبیعی در دامنه وسیعی از شرایط آب و هوایی رشد می نماید. مناسب ترین شرایط آب و هوایی برای پرورش درخت انار، آب و هوای گرم و معتدل می باشد، ولی گرمای خشک کویری را به خوبی تحمل می نماید. چنانچه گرما با وزش باد همراه باشد، باعث ترکیدگی و سوختگی انار می شود و از مرغوبیت آن می کاهد. به هنگام رسیدن میوه، هوای خنک و وجود اختلاف درجه حرارت در شب و روز به رنگ بندی پوست و حبه های میوه کمک می کند. همچنین وجود تابستان و پاییز طولانی و بدون بارندگی برای بهره گیری از گل های دوره دوم و سوم انار مفید است. مهم ترین عامل آب و هوایی که کشت و کار انار را محدود می کند سرمای زمستانه است و سرمای کمتر از 15- درجه سانتی گراد باعث سرمازدگی و از بین رفتن درختان می شود. بهترین شرایط خاکی جهت رشد انار، خاک های عمیق رسوبی یا لومی می باشد و در خاک های شنی با بافت سبک محصول کمتری تولید نموده و رنگ دانه های آن نیز روشن تر خواهد بود. این گیاه تا شوری خاک تا حدود 6 دسی زیمنس بر متر را تحمل کرده، همچنین نسبت به کمی رطوبت بسیار مقاوم بوده و در مکان هایی که بارندگی سالیانه به طور متوسط بیش از 50 میلی لیتر است به صورت آبی قابل کشت می باشد.
درحال بارگزاری

فروشگاه اینترنتی